Bijbelse gemeenschap is genieten, maar hoe doe je dat met ‘gezonde’ Bijbelse gezinsvorming en de opvoeding anno NU?

De blog wil ik verdelen in drie delen.

Deel een: Wat is Bijbelse gemeenschap en hoe geef je dat vorm?

In Genesis 2:25 lezen we dat Adam en Eva zich niet schaamden om hun naakt zijn. Hieruit spreekt volledige intimiteit, veiligheid en vertrouwen met de ander. Er is geen verlegenheid. Het is zo puur. Dat is Gods doel met gemeenschap. Dat wij soms stuntelen, ons schamen of ons schuldig voelen heeft alles te maken met onze onkunde, beperkte inzicht, onvolmaaktheid en zonde. In Genesis 3:7 worden de ogen van Adam en Eva geopend voor de zonde en bemerken ze beiden dat ze dat naakt zijn. Het gevolg is dat ze zich gaan bedekken met vijgenboombladeren en zich verstoppen. De hechte gemeenschap met God en met elkaar is onthecht. Er is een kloof ontstaan waardoor intimiteit, veiligheid en vertrouwen zijn geschaad. Adam en Eva komen tot de ontdekking dat er bedekking nodig is. En in de onthechting hechten ze vijgenboombladeren als schorten.

JADA!

Genesis 4:1 zegt dat Adam zijn vrouw Eva bekende. Bekennen: Een heel mooi woord! In het Hebreeuws staat er JADA! Het spreekt van volledige overgave aan de ander. Dit woord maakt ook duidelijk dat gemeenschap alleen in de relatie tussen man en vrouw, een plaats heeft.

Man en vrouw zijn door God geschapen om Zijn beeld te vertonen. Dat beeld ligt verbroken. Gods Heilige Geest kan door genade van brokstukken een vat maken tot Zijn eer, zodat we Gods beeld weer gaan vertonen door het heiligmakende werk van Gods Geest. Gods beeld wordt in het huwelijk meer zichtbaar dan waar ook. Die twee zullen tot één zijn om de mannelijke en de vrouwelijke eigenschappen van God te vertonen. Denk bij mannelijke eigenschappen aan raad geven, leiden, zegenen. In de vrouw zijn de vrouwelijke eigenschappen te zien; troosten, baren, zorgen. Gods beeld wordt zichtbaar wanneer we ons eigen beeld, onze afgod: IK,  ondergeschikt maken aan God Zelf.

GENADE-GAVE

JADA. In het Oude Testament komen we veel positieve beelden tegen van JADA. In Prediker 9:9 staat ‘Geniet het leven met de vrouw, die je liefhebt, al de dagen van uw ijdele leven, welke God u gegeven heeft onder de zon’. Genieten ziet op dankbaarheid aan God voor Zijn gave. Genieten van hetgeen God als gave geeft zolang wij in het leven zijn. Na het aardse genieten, komt voor Gods kind het volle genieten. Dan geen onthechting, schaamte of schuld meer. Daar een verbinding die alle verstand te boven gaat. Wat een vooruitzicht in de moeiten rondom gemeenschap die er op aarde zijn.

Wanneer we het Hooglied lezen zien we veel metaforen om de liefde te bezingen op de hoogste toon. We weten dat Salomo dit lied geschreven heeft. Gevoelens, verwachtingen, angsten en de passie tussen een man en zijn vrouw worden beschreven. De taal is open zonder dat het van ongenuanceerde erotiek spreekt. Het gaat om het hart; de liefde die zich uit in het samen zijn en gemeenschap hebben. We mogen dit liefdeslied in het kader van Salomo’s huwelijk met Sulamith lezen, hoewel we ook weten dat het een lied is van Christus en Zijn bruid. Dat maakt het nog dieper! Als hier Christus wordt bedoeld in Zijn glans en heerlijkheid en het huwelijk daar een schaduw van is dan mogen we het huwelijk en de diepste intimiteit, het in gemeenschap samenleven wel hoogachten en koesteren.

ZEGEN

In het Oudtestamentische Israël hingen gemeenschap en vruchtbaarheid nauw samen. Het geschenk van liefdevolle gemeenschap en de kinderzegen lopen in elkaar over. Als dat niet zo is dan is er diep verdriet, denk aan Rachel, Hanna en Elisabeth. In de vruchtbaarheid wordt de zegen van God openbaar. En door de kinderzegen wordt Gods Koninkrijk uitgebreid. Een zegen over een zegen….Ook nu zijn er ouders die een diep verlangen hebben om die zegen. Wat een groot verdriet kan het zijn wanneer dat (tot nu toe) niet is vervuld.

We gaan naar het Nieuwe Testament luisteren. Hier komen we Elisabeth tegen.

Elisabeth is een vrouw zoals wij. Een vrouw die veel schaamte, verdriet, afwijzing en pijn kent in haar leven, door haar kinderloosheid. Na elke menstruatie gaat ze naar het reinigingsbad en ziet haar omgeving dat ze een nieuwe cyclus ingaat. Dat verdriet neemt ze mee de avond in wanneer de luiken dichtgaan en de deur op slot. Ze zal in het donker vast wel eens gehuild hebben. Ze heeft de overgangsfase achter de rug, waarin haar hormonen vertelden dat ze vrouw is. De intieme gemeenschap zal erdoor getekend zijn. De reacties van Zacharias kunnen haar hebben getroost of ook eenzaam gemaakt. Ook hun huwelijk lag buiten het paradijs.

Maar nu… is ze, samen met Zacharias, op hoge leeftijd in wondervolle verwachting van Johannes. Ze verbergt zich vijf maanden lang, waarschijnlijk om deze tijd met de HEERE samen te zijn en in de verwondering en dankbaarheid voor Hem te leven. Zacharias en Elisabeth hadden intieme gemeenschap op hoge leeftijd. Zij twee werden ook op hoge leeftijd nog tot één vlees. Toen ze Johannes in hun armen kregen hadden zij één vlees van deze twee-eenheid in de armen. Ze werden tot één vlees en ze ontvingen één vlees van hen twee.

ONTHOUDING

Ik wil hier nog meer praktische lessen uit halen.

Zacharias was priester. Priesters hadden tijden van onthouding om in de tempel te dienen. Onthouding vraagt zelfverloochening en training voor de meeste mannen. Deze onthouding was met beider goedkeuring voor een tijd en met een Goddelijk doel. Zo schrijft Paulus ook over de onthouding in zijn brief aan de gemeente van Efeze.

Als vrouwen moeten we onszelf op een andere wijze verloochenen, dan onze man. Wanneer wij ’s avonds moe zijn bestaat de mogelijkheid dat we alleen een arm om ons heen wensen. Uit zelfbescherming kruipen we niet in de armen van onze man maar draaien ons om in bed om te gaan slapen. Want nu is gemeenschap te veel gevraagd. En onze man? Hoe ervaart hij dat? Waar verlangt hij naar? Spreken we dit uit tegen elkaar? Wanneer we niet over intimiteit spreken dan is het mogelijk dat intimiteit en gezinsvorming een eigen leven gaan leiden, in een gesloten hart. Over eenzaamheid gesproken.

TE GAST

Een Bijbelse vrouw mag een schuilplaats zijn voor haar man, ook in intimiteit. De man mag bij zijn vrouw wonen, inkomen, thuis zijn. Hij is te gast bij haar. Thuiskomen bij zijn vrouw is hem zoveel waard. Mannen die moeilijk praten komen tijdens gemeenschap op een diep gevoelsniveau.

Wanneer er weinig openheid is voor hem dan kan hij zich afgewezen voelen. De man die zich afgewezen voelt ligt meer open voor verleidingen. Voor mannen is waardering de eerste basisbehoefte. Afwijzing is de diepste onderwaardering. Dat hij naar jou verlangt is zo wonderlijk mooi. Hij ziet jou! Een tip voor ons als vrouwen; begin gewoon en het genieten komt erna. Deze diepe communicatie geeft een diepe verbinding die zichtbaar en merkbaar is voor jullie kinderen. En je kan zonder schuldgevoel gaan slapen. Je slaapt vaak nog dieper nadat je gemeenschap hebt gehad.

In 1 Korinthe 7 komen we waardevolle adviezen tegen over gemeenschap. De nadruk ligt in het eerste deel van dit hoofdstuk op de wederkerigheid in de huwelijksrelatie. Deze relatie van wederkerigheid bestaat uit de vrouw die een Schuilplaats is voor haar man en de man die een liefdevolle, koesterende echtgenoot is voor zijn vrouw. Koestering: Vergeet dit niet mannen. Zij heeft je koestering nodig voor zij zich aan jou kan geven. Niet even een avondje met het doel om tot intimiteit te komen. Dat is op zichzelf gerichte koestering. Dat mag je zien als zelfbevrediging. Koestering is; haar vragen hoe haar dag was, oprecht luisteren, vragen waarmee je helpen kunt, samen op de bank een kopje thee of koffie, een goed gesprek, een avondje samen weg…..

SCHUILPLAATS

Het woord Schuilplaats komt van een hulp tegenover hem. In het Hebreeuws wordt er voor ‘een hulp tegenover’, hetzelfde woord gebruikt dan God die een Hulp en Schuilplaats is. In zo’n relatie wordt een deel van Gods beeld hersteld. Deze wederkerigheid brengt gewilligheid voort. Gewilligheid om je in alle facetten van het huwelijk over te geven aan elkaar. De intieme omgang met elkaar is genieten zoals we al eerder zagen waarin je continuïteit moet waarborgen volgens 1 Korinthe 7:5 waar het volgende staat; ‘Onttrekt u niet aan elkaar, behalve dan met onderling goedvinden voor een bepaalde tijd met het doel om te vasten en te bidden. Kom daarna weer bij elkaar, opdat satan u niet verzoeke omdat u zich niet kunt onthouden’.

Deel twee: Gezinsvorming voor Gods aangezicht

Ik kan me voorstellen dat nu de volgende vraag in je opkomt: hoe moet het dan als de druk van mijn gezin groter wordt? Of wanneer ik het bijna niet meer aankan? Ik wil je complimenteren met het stellen van deze vraag! Kinderen ontvangen is bij jou geen planning en geen automatisme maar een worsteling. Je bent je bewust van de zegen die in het ontvangen van kinderen meekomt. Kinderen zijn een erfdeel, of het eigendom, van de HEERE. Deze tekst vinden we in Psalm 128; het is een wijsheids-psalm. Deze wijst de weg naar Gods zegen in de gehoorzaamheid aan Hem. Des buiks vrucht is een beloning. Het kindje wat ik uit Gods hand ontvang, een beloning voor mij? Dat stemt tot grote verwondering.

Al is een zwangerschap een genadige beloning, toch moeten man en vrouw werkzaam zijn in het ontvangen, baren en opvoeden van kinderen. Zij zijn het werktuig in Gods hand om de geschenken bij Hem terug te brengen. Ons gezin verzorgen, met liefde en geduld, is onze eerste dienst voor God. In je gezin mag je het Christen-zijn dagelijks in praktijk brengen.

STIL VOOR DE HEERE

Om op deze wijze onze kinderen te vormen is een leven met de HEERE onmisbaar. Het belang van stille tijd gaat boven een mooi huis of leuke kleding. Onze kinderen zien waar het ons om gaat of waar we de meeste tijd mee bezig zijn. In de tijd voor Gods aangezicht, in de stilte wordt Gods zegen ontvangen. Zoekt eerst het Koninkrijk van God en alle andere dingen zullen u toegeworpen worden. Dat vraagt om prioriteiten; Eerst God, dan jij zelf, dan je huwelijk, dan je gezin en daarna de rest. Zorg goed voor jezelf zodat je goed voor je man en kinderen kunt zorgen. Kom je tijd tekort streep dan van onderaf weg wat van minder waarde is ten aanzien van Gods Koninkrijk. Lever niet in op je persoonlijke stille tijd met God.

EEN VAT TER ERE

De Heere Jezus vat de wet samen door te zeggen dat we God lief moeten hebben boven alles, en onze naaste als onszelf. Hij zegt niet dat we onszelf lief moeten hebben. Dat veronderstelt dat liefde tot onszelf in onze genen zit. Ik haast me om te zeggen dat zelfwaardering nodig is om jezelf, je man en je gezin met liefde te omringen zonder gezien te worden door anderen. Want wie zichzelf van waarde acht, eert zijn Schepper, en heeft ruimte om de mooie taak van vrouw- en moeder-zijn, in zelfverloochening te leven. Dat is haar leven. Ze denkt daarbij niet minder van zichzelf maar minder over zichzelf. Zelfwaardering is ook nodig om vanuit de Bijbelse visie je leven in te richten met God, zonder je druk te maken over het oordeel van anderen. Dat gaat tegen de aardse keuzes in. Jij bent de vrouw die God heeft uitgezocht om uit te delen van wat Hij je heeft gegeven. Vraag elke dag of de HEERE je bewaart voor zelfgenoegzaamheid en valse bescheidenheid. Of Hij je wijsheid wil geven om je talenten, die je als een gave uit genade ontvangt, elke dag mag inzetten tot Zijn eer.

EEUWIGHEIDSWERK

Je gezin is eeuwigheidswerk voor God. Daar mag je je talenten vrijmoedig en blijmoedig op in zetten. En als het soms zwaar is staat God tot je Hulp gereed. Klop maar op Zijn Deur. Bij Hem is Raad voor de radeloze en Sterkte voor de zwakke, die zichzelf juist in het huwelijk en het gezin zo tegenvalt. Wie Christus wil volgen krijgt Hem Zelf, en een kruis om Hem na te dragen. Dat kruis kan binnen je huwelijk of gezin klaarliggen. Het sieraad voor de vrouw is een leven in oprechte overgave en stille toewijding. Dráág jij je kruis achter onze Heere Jezus Christus aan of tórs je het zelf? Vrouw zijn is een gave en een opgave. Niet IK maar HIJ mag in mijn leven schitteren.

Tijdens de vrouwenmorgen of de vrouwendag besteden we aandacht aan de Bijbelse praktijk van huwelijk en gezin anno NU.

EEN TEMPEL

Als man en vrouw ben je een twee-eenheid in harmonie. Met vallen en opstaan in de kracht die Christus door Zijn Heiligende Geest schenkt, aan hen die Hem daarom bidden. Vanuit deze eenheid denk je, leef je en spreek je. In die verbondenheid kan een gesprek over intimiteit en gezinsvorming gevoerd worden. Luisteren is hierbij van groot belang. Luisteren vraagt een hart met oren, tijd en aandacht. Intimiteit is niet alleen een bed-zaak maar een ingebedde zaak van geestelijke eenheid die leidt tot lichamelijke eenheid. Het lichaam is een tempel van de Heilige Geest. Daar mogen we zorg voor dragen in de wetenschap dat we niet van onszelf zijn maar van de HEERE.

Zorgdragen voor het lichaam is een richtingaanwijzer wanneer we het over gezinsvorming hebben. Het lichaam heeft hersteltijd nodig na een zwangerschap. Het ontvangen kindje mag de volle aandacht krijgen om zich veilig en optimaal te kunnen hechten aan vader en moeder. In Israël voedde de moeder drie á vier jaar haar kindje. Na de periode van intensief voedden was er een speenfeest. Moeder was daarna weer klaar voor een nieuwe zwangerschap.

GROOT GEZIN

Wij leven in de Westerse cultuur van vandaag. Die is niet één op één over te zetten naar de Bijbeltijd. Even een vraag tussendoor; hoeveel grote gezinnen ken je vanuit de Bijbel? Grote gezinnen van één vader en één moeder?

Gezinsvorming behoort een samenbindend element binnen je huwelijk te zijn. Daarbij heeft de man de leiding en de eindbeslissing omdat hij priester is voor zijn vrouw en gezin. De man is het hoofd van de vrouw in de navolging van Christus. De priester leefde dienend te midden van de wereld die er een andere maatstaf op nahield. Geef als vrouw je man de ruimte om zich uit te spreken en de leiding te nemen. Stel vragen aan hem. Vraag om zijn visie op gezinsvorming en laat je door hem onderwijzen. Neem samen een weloverwogen beslissing voor Gods aangezicht. Neem ook de praktische zaken mee in je overweging. Denk daarbij aan een moeder die moet gaan werken voor de financiën, huisvesting, gezondheid en je draaglast versus draagkracht. En durf tegelijk ook in het vertrouwen te leven dat de HEERE voorziet waar wij het allerminst verwachten. Laat de dagelijkse zorg geen last worden maar laat het een juk zijn. In een juk lopen twee samen. De een leidt en de ander laat zich leiden. Laat je maar leiden door Christus die zegt; ‘Mijn juk is zacht en Mijn last is licht’, en ‘Zijt niet bezorgd voor uw leven, wat gij eten of drinken zult, noch voor uw lichaam waarmee gij u kleden zult……Al deze dingen zoeken de heidenen.’(Matth 6) ‘Gij bent geheel anders!’ (Efeze 4)

KEUZES

Mannen leven meer vanuit hun hoofd. Vrouwen meer vanuit het gevoel. Dit is in de schepping gelegd. Vrouwen hebben meer verbindingen tussen de rechter- en de linkerhelft van hun hersenen waardoor ze emoties beter onder woorden kunnen brengen. Dat maakt dat wij vrouwen de man kunnen overspoelen met onze gedachten over gemeenschap, gezinsvorming en opvoeding. De man trekt zich soms terug in zijn eigen bunkertje en wanneer we dat laten gebeuren verliezen we onze man als priester. Terwijl je elkaar hard nodig hebben, ook op de terreinen van gezinsvorming. Samen sta je sterker en zo heeft God het ook bedoeld. Wees ook in het maken van keuzes elkaars hulp. Benoem waar je mee zit en vraag concreet om de hulp die je van je man nodig hebt. Mannen kunnen verstandige keuzes maken voor hun vrouwen. De vrouw mag zich in hem verblijden omdat hij haar zo goed blijkt te kennen. Mannen neem de tijd om je vrouw te leren kennen en dieper te leren kennen.

PELGRIMAGE

Wanneer je samen nadenkt over gezinsvorming laten jullie je niet leiden door de wereld om je heen maar vraag je elk voor zich, zowel jij als vrouw en je man, af: ‘Kan ik met deze keuze God verheerlijken in mijn huwelijk en gezin, in mijn lichaam en mijn ziel?’ Het gaat hier niet om meer of minder, goed of fout, minimaal of maximaal.

Octavius Winslow schrijft in ‘De volheid van Christus’ dat we steeds minder op de wereld moeten lijken en steeds meer op Christus.

Hij schrijft ook:

“Laat elk voorval en iedere omstandigheid in uw dagelijkse levenswandel u dichter bij de Heere brengen—of het nu blijdschap brengt of u terneerdrukt, of het uw principes op de proef stelt, uw geloof beproeft of een beroep op uw liefde doet. (…) Dan zult u de stoffige, eenzame wegen van uw aardse pelgrimage bewandelen met een hart dat van de aarde losgemaakt is. Dan hebt u nauwe omgang met Jezus in de hemel.”

EN NU…?

En dan ben je zwanger. Een onverwachte zwangerschap kan overrompelend zijn. Het kan veel vragen en emoties oproepen. Ga met je emoties maar in het gebed naar God toe. Hij kan onze emoties best aan. Ben je bang dat je het niet aan kunt? Hij is niet verbaasd over jouw zorgen. Kom maar”, zegt Hij zelf op meerdere plaatsen in de Bijbel.

Ik deel iets persoonlijks. Het was zomer 1996. We waren als gezin in Rijssen op vakantie. Het was goed met elkaar. Maar enige spanning voelde ik in mijn lichaam. Ik wist dat dit door de op handen zijnde verhuizing kwam. Na deze vakantie kregen we de sleutel van ons nieuwe huis. Mijn man en ik hadden gekozen voor de- nu ouderwetse- temperatuurmethode. Inmiddels was het de tweede week van de vakantie en mijn baarmoedermond bleef openstaan. Mijn lichaam reageert sterk op stress. Kon ik mijn man afwijzen? Was dit eerlijk? We hadden het er samen over. Ja, in bed. Misschien niet de juiste plaats daarvoor…Ik gaf me over aan mijn man en we genoten van elkaars aanwezigheid. We wisten ons een eenheid. De volgende morgen voelde ik opnieuw en mijn baarmoedermond stond nog steeds open. Ik wist toen dat ik zwanger was. Onze jongste is ontvangen. Niet bedacht maar in liefde verwacht. Ja Gij wiens wijsheid nimmer faalt had haar geboortestond bepaald. Eer iets van haar begon te leven was alles, ook de stress en mijn geopende baarmoedermond, in Uw boek geschreven. Uw plan was anders dan ons plan. Het was geen handige tijd. Ik was tijdens de verbouw en verhuizing zo ontzettend misselijk en mijn zwangerschap was een zorg op zich. Meestentijds was ik prenataal depressief. En toch….God gaf kracht in mijn zwakheid, Hij ondersteunde mij!

RUST

In de Bijbeltijd had elke vrouw een week rust na de menstruatie. De HEERE weet dat een vrouw tijd nodig heeft om tot zichzelf te komen. Dat betekent dat een echtpaar twee weken in de maand ruimte had voor gemeenschap. Een kanttekening hierbij is: Zij hadden een speenfeest gehad en werden na die periode van intensief borstvoeding geven weer vruchtbaar. In de vruchtbare periode hadden ze, na het speenfeest, weer gemeenschap. De situatie is niet te vergelijken, maar de twee weken rust kunnen we toepassen op de tijd van nu, in de Westerse wereld.

Hebben jullie wel eens nagedacht over Natuurlijke GezinsPlanning? De HEERE geeft zelf in de cyclus van de vrouw vruchtbare en onvruchtbare dagen. Daar mogen we gebruik van maken. De Nederlandse Patiënten Vereniging heeft een keuzehulp: https://www.npvzorg.nl/producten/keuzehulp/keuzehulp-anticonceptie/

Deel drie: Een Bijbels huwelijk is een zegen voor de kinderen

Er is een uitspraak: wie zijn kinderen liefheeft, houdt van zijn vrouw of van haar man. Ik benadruk deze uitspraak. Ons huwelijk is een spiegel voor onze kinderen. Zij leren een stabiele relatie door het voorbeeld van hun ouders. Wat leren onze kinderen door wat we zeggen of doen? Hoe praten we over elkaar, over gemeenschap of over het ontvangen van kinderen? De woorden en daden van jouw als moeder en als vader moeten in overeenstemming zijn met Gods woorden. Onze kinderen zien gehoorzaamheid aan God als voorbeeld om gehoorzaamheid te leren in het gezin. Kinderen vergeten hun biddende vader en moeder niet. De gedurig mopperende ouders vergeten ze ook niet. Gedurig mopperen kan ook wijzen op overbelasting. Bedenk wat je zwaar valt. Kun je er iets aan veranderen. Maak keuzes op grond van Gods woord om de kerntaak, je vrouw zijn en moeder zijn op Gods manier in te vullen.

OEFENEN

We zijn als man en vrouw ook vader en moeder. Het is van groot belang voor een goed voorbeeld van eenheid en de stabiele basis van ons gezin, om elkaar te versterken, om van elkaar te leren. Om je open te stellen voor elkaar. Om onbevooroordeeld te luisteren en je eigen gedachten te laten voor wat ze zijn. En ben je in de zonde gevallen, heb je elkaar gekwetst? Vergeef elkaar en laat dit aan je kinderen zien. Het huwelijk en het gezin zijn oefenplaatsen om ons eigen Ik bij te schaven om meer op Christus te mogen lijken. Dat is een onderdeel van het kruisdragen achter Hem aan waarin we leren buigen onder Zijn heilige wil. Wat een zegen dat wij het voorbeeld van Christus als een genade-geschenk hebben ontvangen. Ons huwelijk en gezin mogen dienen als een Bijbel voor de wereld om ons heen. Lezen onze buren Gods liefde in ons huwelijk en gezin?

DE WERELD KENNEN

Mannen zijn priesters in hun gezin. Ik las bij Matthew Henry hoe hij dat vormgaf. Elke morgen was hij voor hij iemand ontmoette alleen met de HEERE. Tijdens het eten nam hij de leiding en was er een moment van Bijbelstudie met zijn vrouw en de kinderen. Voor de kinderen de deur uitgingen nam hij ze één voor één bij zich en zegende hen. Pas daarna ging de deur naar de wereld open. Hij kende de wereld waarin zijn kinderen leefden.

Onze oudere kinderen zijn erbij gebaat dat hun ouders de wereld kennen waarin zij leven. Dat kost tijd, aandacht en open gesprek van jullie als ouders. Is die tijd er? Of ben je als moeder druk met de kleintjes en moeten de oudere kinderen hun eigen pad vinden?

WAARDEVOLLE VADERS

Vaders zijn van onschatbare waarde voor hun gezin. Er zijn in deze tijd te veel vaderloze gezinnen. Vader is de eerste held van zijn zoon en de eerste liefde van zijn dochter. Vader die in zijn gezin kwalitatief aanwezig is bevestigd de kinderen waardoor zij verbondenheid ervaren thuis. Jullie stralen samen uit dat deze plek voor jullie kind het thuis is en dat je blij bent dat hij of zij bij jullie hoort. Zulke jongeren zoeken minder de seksualiteit buiten de deur. Ze hebben het voorbeeld van een liefdevol huwelijk. Hun vader is hun voorbeeld in het liefhebben van hun moeder. Ze ervaren een thuis bij de moeder die hen oprecht ziet.

Ouders hebben levenservaringen opgedaan. De fouten moeten we niet wegstoppen. We kunnen onze kinderen wapenen in de strijd door ons gebreken en fouten met hen te delen. Dat vraagt om moed. Hoe meer openheid des te meer verbinding en vertrouwen er is. Dat maakt ruimte voor kinderen en jongeren om met hun vragen bij jullie te komen. Kinderen zullen jullie dankbaar zijn.

WERVELWIND

Het leven is vaak als een wervelwind. Onze takenlijsten heeft zich de gewoonte toegeëigend om uit te breiden. We vervallen zo snel in de leefstijl van de wereld; druk, druk, druk. Leven in Gods ritme en tempo is ons veelal vreemd. Laten we ons afvragen of onze leefstijl is wat God van ons vraagt of vragen we te veel van onszelf? Waar ligt onze focus?

SAMENVATTEND: Als vrouw mag je een schuilplaats zijn voor je man, ook lichamelijk. De open gesprekken over alle facetten die het huwelijk bevat zijn van belang voor een goede en overwogen keuze van gezinsvorming. Hiermee dienen jullie ook jullie gezin en leren zij wat stabiele relaties zijn in de praktijk van elke dag. Jullie voorbeeld zegt meer dan duizend woorden. God gaf jou als vrouw en moeder een heerlijke plaats; een ereplaats. Ken je tijd en investeer in elk kind. Bereid ze voor op de wereld om hen heen en op de toekomst in Gods Koninkrijk.

Ik eindig met een gebed.

‘HEERE het is zo gemakkelijk om verstrikt te raken in alledaagse bezigheden en te vergeten dat mijn kinderen erop letten hoe ik me gedraag en hoe ik omga met U, met mijn emoties en de keuzes die ik maak of juist niet maak. Help me om uw liefde, Uw normen en Uw principes voor te leven zodat ze opgroeien als liefdevolle en verantwoordelijke mensen.’